دوشنبه , ۲۸ خرداد ۱۳۹۷
خانه / آموزش / آموزش نصب / احمد سلیمانی (عمو)، شرکت فنی و مهندسی سازه های هوشمند البرزمهر
Photo0023

احمد سلیمانی (عمو)، شرکت فنی و مهندسی سازه های هوشمند البرزمهر

باید از نصابان ورزشکار، نخبگان علمی و حتی ورشکستگان حمایت شود

از کی و چگونه وارد این حرفه ‌شدید؟
از سال ۷۸ که وارد هنرستان در رشته الکترونیک شدم، تعمیرات و طراحی‌های الکترونیک و سیستم‌های مخابراتی را انجام می‌دادم. در سال ۸۱ وارد دانشگاه در همین رشته شدم؛ و برای تامین هزینه‌های دانشگاه در بازار آزاد و عمدتا به عنوان شاگرد مشغول به کار شدم. در حال حاضر نیز شرکت ما علاوه بر کارفرمایان، اجرای پروژه را قبول و با بهترین کیفیت و استاندارد اجرا می‌کند.
پیش از ورود به این صنعت چه آینده‌ای را پیش روی خود می‌دیدید؟
ذهنیت اولیه من این بود که انسان جهت امنیت و آسایش ساختمان خود نیاز به سیستم‌های هوشمند دارد. ساختمان‌ها که روز به روز در حال پیشرفت هستند و همیشه بازاری برای فعالان این صنعت وجود خواهد داشت. و چون مرتبط با رشته تحصیلی من است، با عشق و علاقه وارد این صنعت شدم.
با چه برندهایی کار می‌کنید؟ دلیل شما برای انتخاب این برندها چیست؟
نظر کلی من همیشه نوبرند بوده ‌است و پروژه‌کاران باید با توجه به نیاز مشتری برند را انتخاب و معرفی کنند.
از واردکنندگان کالا در این حوزه چه انتظاری دارید؟
توصیه ها و انتظارات من سمت و سوی ایده‌آل‌گرایانه و وطن‌پرستانه‌ای دارد. بازیچه نشدن به دست سیاست برندهای خارجی (مخصوصا چینی) و اتحاد و انسجام با همدیگر، توسعه واحد تحقیقات، مهندسی معکوس و قدم گذاشتن در مسیر پر پیچ و خم تولید که اگر به این سمت و سو بروند متاسفانه ورشکست خواهند شد! کمک به نظم بازار با سیاست کنترل قیمت گذاری، خدمات و گارانتی و آموزش و حمایت از لایه نصابان و پروژه‌کاران به جای هزینه‌های گزاف تبلیغاتی دیگر از جمله پیشنهادات من است. همچنین توصیه می‌کنم که از نصابان ورزشکار، نخبه علمی و حتی ورشکسته حمایت کنند. لازم است در اینجا از مهندس درودیان، برند سوزوکی تشکر کنم، چرا که ایشان جهت تهیه یک وسیله نقلیه برای امور نصب، به یک نصاب ورشکسته‌ کمک مالی کردند.
همچنین گله‌ای دارم از واردکنندگانی که حاضر به کمک جهت اسپانسرینگ چند نصاب ورزشکار که دارای مدال‌های کشوری و جهانی هم بودند، نشدند. ما قصد داشتیم با کمک به این نصاب‌ها باعث حضور قدرتمندتر این دوستان در مسابقات شویم تا هم افتخاری برای صنف شوند و هم واردکننده از مزایای تبلیغاتی آن استفاده کند
به نظر شما یک پروژه کار چه مراحلی را برای ورود به این صنف باید طی کند؟
تحصیلات آکادمیک مرتبط، مانند الکترونیک، کامپیوتر، مکاترونیک و …، طی‌کردن دوره‌های تخصصی که توسط مراکز مجاز برگزار می‌شوند، شاگردی کردن زیر دست استادکار (آشنایی با قوانین بیمه،‌ مالیات‌،‌ بازارکار و اخلاق کاسبی) و در نهایت باید برای شغل خود ارزش قایل باشد و به آن عشق بورزد.
چه نکاتی را برای یک پروژه کار ضروری می‌دانید؟
شناسنامه‌دار شدن، با جواز کار کردن و پرداخت مالیات (هر چند که باید سیستم مالیات کاملا هوشمند شود، تا در حق اصناف کوچک بی‌انصافی نشود) از ضروریات است. پروژه‌کاران در معرض حوادث و فرسودگی زودرس هستند در نتیجه باید بیمه حوادث و بازنشستگی داشته باشند. در نتیجه توصیه می‌کنم که این عزیزان دستمزدهای مناسب و در شان تخصص خود و منطبق با قوانین اتحادیه‌ها دریافت کنند تا توان پرداخت بیمه‌ها را داشته باشند. پروژه‌کاران باید اطلاعات فنی خود را دائما به روز کنند و جنس‌های با کیفیت از سورس‌ها معتبر تهیه کنند. ورزش و تغذیه سالم نیز فراموش نشود. در واقع ما پروژه‌کاران به نوعی هنرمند هستیم و باید آثاری را روی در و دیوار شهر به وجود آوریم تا علاوه بر صنعتی بودن زیبا باشند و از این آثار مانند نقاشی لذت ببریم.
موانع و مشکلات شما در این کار چیست؟
هجوم افراد غیر متخصص، که با بدترین روش‌ها سعی در بازاریابی دارند که شاید بازار رکود و وضعیت آشفته صنف یکی از علل آن باشد؛ مالیات و بوروکراسی پیچیده و عوارض سنگینی که یک پروژه‌کار و یا شرکت کوچک توسط اداره مالیات نصیبش می‌شود بدون اینکه هیچگونه مزایایی دریافت کند، زیرفروشی‌ها و عدم کنترل قیمت‌ها که توسط لایه‌های بالای واردکننده و پخش‌کننده بر روند کار پروژه‌کاران تاثیر می‌گذارد.‌ اجناس تقلبی و بی‌کیفتی که با هدف ارزانی بازار را فراگرفته.
اگر بتوانید تغییری در این صنف ایجاد کنید آن تغییر چه خواهد بود؟
اتحاد و انجمن صنفی قوی میان پروژه‌کاران تخصصی این صنف در راستای بهبود وضعیت آنها ( ما با برگزاری دورهمی‌هایی در نمایشگاه‌ها و ایجاد گروه‌ها و کانال‌های تخصصی در فضای مجازی سعی در اتحاد بیشتر همکاران داشتیم). باید از آقایان نوری، جهانبخشی، فیض آبادی، خرسند، حمیدرضا علاالدین و قلمچی بابت حمایت‌هایشان از اتحاد بین پروژه‌کاران و نصابان تشکر کنم.
در این راستا چه اقداماتی انجام داده‌اید؟
استارت حرکت موزه صنفی را امسال در ایپاس زدیم و با استقبال همکاران روبرو شد. همچنین بر خود لازم می‌دانم که از نمایشگاه ایپاس و مهندس درودیان، برند سوزوکی نیز به علت حمایت از این حرکت تشکر کنم. در فضای مجازی فرهنگ‌سازی نصب‌های استاندارد را رواج دادیم. با پویش امنیت_قیمت_ندارد سعی در بالا بردن ارزش این تخصص و صنف بین اجتماع کردیم و با حمایت پروژه‌کاران و همکاران مواجه شدیم. تغیراتی نیز در صنف مشابه رشته دانشگاهی حفاظت الکترونیک توسط فراگستر الکترونیک، ایجاد شده است. حرکات مثبت اتحادیه الکترونیک تهران در راستای کارت‌های نصابی و استانداردسازی‌هایی جهت امورات گمرکی وبرندها و …. از سویی مجموعه سیستم‌های حفاظتی و هوشمند در هنرستان تدریس خواهد شد و بنده نیز جزو تیم مولفین هستم. این اقدام آموزش و پرورش حرکت خوبی در پایه‌سازی اکادمیک جهت علاقه‌مندان است.
حرف آخر
باید از مجله سیباشهر بابت ایجاد چنین مصاحبه‌هایی با لایه‌های مختلف صنف تشکر کنم. همچنین توصیه می‌کنم صندلی داغ حذف شود، چرا که خیلی بی‌مزه است و مناسب مجلات خانواده است. در انتها از همکاران، رفاقت و همدلی در راستای پیشرفت صنف و وطن را خواستارم. همه ما در یک کشتی هستیم و ضربه زدن به هر قسمتی از آن باعث غرق شدن همه ما خواهد شد. با آرزوی صلح، آسایش، امنیت جهانی و سربلندی همکاران و ایران عزیزمان

پیشنهاد برای مطالعه:

photo_2018-04-30_00-20-09

آشفتگی قیمت موجب بی اعتمادی مشتری به ما و این صنف می‌شود

محمد رضا اسلامی، یکی از نصابان این صنعت و مدیر عامل شرکت مهندسی ارتباط الکترونیک …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *