دوشنبه , ۲۸ خرداد ۱۳۹۷
خانه / مقالات / مقالات امنیت و زندگی / چگونه از تجهیزات و مردم در مقابل تهدیدات پهبادها محافظت کنیم؟
20180127_SRP053_0

چگونه از تجهیزات و مردم در مقابل تهدیدات پهبادها محافظت کنیم؟

در سال‌های اخیر استفاده از پهبادها به میزان چشم‌گیری افزایش یافته است. در واقع، طبق برآورد موسسه اف­اف­ای[۱]، تا سال ۲۰۲۱، تعداد این پهبادهای کوچک در ایالات متحده به ۳٫۵۵ میلیون عدد خواهد رسید. با این میزان رشد، همزمان با افزایش ظرفیت پهبادها، هزینه­های آنها کاهش پیدا می­کند. به عنوان مثال، پهباد دی­جی­آی فانتوم[۲]  نوعی پهباد است که می‌تواند یک وسیله به وزن ۳ کیلوگرم را با دقت ۱٫۵ متر، ۲۰ مایل حمل کند و با هزینه­ای کمتر از ۱۰۰۰ دلار به مقصد مورد نظر برساند. این قابلیت بی­سابقه پهبادها می­تواند در دسترس همگان باشد. در عین حال این تکنولوژی مدرن می­تواند برای بسیاری از مشاغل و دولت‌ها مخاطره‌آمیز باشد. با مطالعه مقاله زیر با مؤثرترین اقدامات پیشگیرانه جهت کاهش خطرات احتمالی پهبادها آشنا می‌شوید.

—————————————————————————————————

خطرات امنیتی پهبادها

در حال حاضر گروه‌های افراطی مانند داعش از پهبادهای ارزان قیمت برای حمل مواد منفجره در حملات تروریستی استفاده می‌کنند. با این روش، هدف قرار دادن مکان­های مختلف درون مرزها از راه هوایی، با هدف ایجاد ترس و وحشت امکان­پذیر است.

متخصصان و تکنسین­های امنیتی مشتاقانه به دنبال راه‌حل­هایی برای رفع شکاف­های امنیتی پهبادها هستند. رایج­ترین فناوری‌هایی که در حال حاضر برای تشخیص پهبادها استفاده می‌شود عبارتند از: ویدئو، سنسورهای صوتی، رادیو و رادارهای مراقبت هوایی. هر کدام از این فناوری­ها قابلیت­هایی دارند ولی در عین حال دارای نقص­هایی هم هستند که باعث می­شود در تشخیص پهبادها در بعضی شرایط خاص دچار مشکل شوند. از یک سو دوربین­های نوری و حرارتی و سنسورهای صوتی، در هوای مه ­آلود و برفی نمی­توانند کار کنند و از سوی دیگر رادیو و رادار مراقبت هوایی که می­توانند منطقه گسترده ای را پوشش دهند، هم هزینه­های نصب و راه اندازی بالایی دارند و هم اینکه قادر نیستند پهبادی که در ارتفاع پایین پرواز می­کند را شناسایی کنند.

رادار نظارتی

رادار نظارتی یک فناوری امنیتی است که معایب مدل­های قدیمی­تر این فناوری را برطرف کرده است. این رادار مانند رادارهای سنتی، توانایی تشخیص و ردیابی اشیای خارجی را در تمام شرایط آب و هوایی دارد، اما هزینه­های آن کمتر است. همچنین اندازه کوچک این رادار این امکان را فراهم می­کند تا تقریبا در هر نقطه­ای مانند سازه­های مختلف و یا حتی درختان، برای نظارت و مراقبت با گستره دید وسیع نصب شوند. رادار نظارتی همچنین می‌تواند با استفاده از یک الگوریتم پیشرفته تعداد هشدارهای نادرست، مثل عبور پرندگان را به میزان چشمگیری کاهش دهد. در حالی که استفاده از این نوع رادار و دیگر فناوری­های تشخیص خطر در ایالات متحده و در اکثر نقاط جهان قانونی است، اما واکنش ها به این فناوری‌ها در سراسر جهان متفاوت است.

مقررات محدود کننده پهبادها

مقررات فعلی در ایالات متحده ، استفاده از پارازیت یا جی­پی­اس جاسوسی به هر شکلی را برای همه به جز چند سازمان دولتی ممنوع کرده است. این مقررات باعث می‌شود که جلوگیری از آسیب‌های ناشی از پهبادها مشکل شود. سازمان اف­اف­ای قوانین جدیدی تنظیم کرده است که برخی از کاربردهای پهبادها را محدود می‌کند. با این حال، در اغلب موارد هنوز حتی برای دولت­ فدرال یا ارگان­های ایالتی، جلوگیری یا مداخله در پرواز پهبادها به جز در تعیین محل اپراتور و محل فرود آنها، ممنوع می­باشد.

اولین قانون در ایالات متحده برای از کار انداختن پهبادها، در سال ۲۰۱۶  در ایالت یوتا تصویب شد. این قانون به دلیل پرواز پهبادها در منطقه آتش‌سوزی و تداخل آنها با دیگر تجهیزات اطفای حریق وضع شد. این قانون به خوبی می‌تواند یک مدل برای کشورهای دیگر فراهم کند که در موقعیت­های مشابه ممکن است پهبادها زندگی مردم را در معرض تهدید قرار دهند. در سطح فدرال، تلاش زیادی برای ارزیابی مقررات سوء استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین انجام می‌شود. در سال ۲۰۱۶، سازمان اف­اف­ای مجوزی صادر کرد که به موجب آن یک برنامه آزمایشی جهت بررسی روش­های کاهش تهدید پهبادها در اطراف فرودگاه­ها و دیگر زیرساخت­های حیاتی اجرا شد. بسیاری از سازمان‌های فدرال استفاده از تکنولوژی‌های مختلف برای واکنش به این تهدیدات را ارزیابی کرده­اند.

Untitled

دوربین­های نوری و حرارتی، و همچنین سنسورهای صوتی، در هوای مه ­آلود و برفی کار نمی‌کنند.

تکنولوژی­های پیشگیرانه موثر

از مؤثرترین اقدامات پیشگیرانه جهت کاهش خطرات احتمالی پهبادها ایجاد پارازیت است که در حال حاضر به بخش خصوصی محدود می‌شود. این اقدامات استادیوم­ها، مراکز گردهمایی و دیگر مکان­های تجمع مردم را شامل می‌شوند. تعدادی از شرکت‌ها در حال توسعه فناوری­های جدیدی هستند که نیازی به استفاده از دستگاه­های پارازیت یا هک کردن ندارند. به طور نمونه این شرکت­ها تفنگ­های تورداری را تولید کرده­اند که برای به دام انداختن پهباد یک تور را به سمت آن پرتاب می­کنند. اما این تکنولوژی تنها برای فواصلی کمتر از ۱۰۰ متر عمل می‌کند و اغلب هدف را از دست می‌دهد، به ویژه هنگامی که پهباد با سرعت بالایی پرواز می­کند.

شرکت­های دیگری هم هستند که یک گام جلوتر رفته­اند. آنها پهباد مهاجم را به وسیله یک پهباد دیگر به دام می­اندازند. هنگامی که رادار امنیتی یک پهباد را شناسایی می­کند، یک پهباد دیگر به نقطه مشخص شده پرواز می­کند. سپس، با استفاده از آنالیز تصویری یک تور برای از کار انداختن پهباد به سمت آن پرتاب می­کند و بعد از به دام انداختن آن، پهباد مهاجم را به یک مکان امن منتقل می­کند. در حالی که این تکنیک به دام انداختن پهباد هنوز در مراحل اولیه خود به سر می­برد، نوید آینده­ای روشن می­دهد. با این تفاسیر، حتی این راه­حل نیز با وجود قوانین فعلی مشکل‌ساز است، چرا که تمام پهبادهای تجاری در ایالات متحده باید توسط یک اپراتور انسانی کنترل شوند. این امر بدین معنا است که همواره یک اپراتور برای مراقبت و تامین امنیت تجهیزات و رویدادهای گوناگون و یا افراد باید در محل حضور داشته باشد.

مسلما این فناوری­ها به تطبیق و هماهنگی با شرایط و قوانین ادامه خواهند داد و همچنین شرکت­های امنیتی برای ابداع روش‌های جدید جهت حفاظت از تجهیزات و افراد، به تلاش خود ادامه می­دهند.

[۱] FFA

[۲] DJI Phantom

پیشنهاد برای مطالعه:

best-home-automation-products-new1

جدیدترین گجت‌های هوشمند؛ راهی برای افزایش امنیت منازل

امروزه گجت‌های هوشمند متعددی به منظور جلوگیری از سرقت منازل و افزایش ضریب امنیت خانه‌های …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *