سه شنبه , ۳۰ مرداد ۱۳۹۷
خانه / مقالات / مقالات پلاکخوان و کنترل ترافیک / نگاهی به سیستم‌های کنترل ترافیک و افکار عمومی در پذیرش آن‌ها
ct-red-light-camera-ruling-met-20160401

نگاهی به سیستم‌های کنترل ترافیک و افکار عمومی در پذیرش آن‌ها

یک دوربین کنترل ترافیک (همچنین دوربین کنترل امنیتی خیابان، دوربین کنترل قوانین خیابانی، رادار عکس، دوربین کنترل سرعت‌) یک ماشین جریمه کننده اتوماتیک است. این دستگاه شامل یک دوربین است که در کنار بزرگراه نصب شده و یا بر روی یک ماشین اجرایی برای شناسایی و آشکارسازی تخلفات غیرقانونی ترافیکی، نصب شده است. از جمله این کاربردها و مناطق مورد استفاده عبارتند از: شناسایی سرعت غیرمجاز، ماشین‌هایی که از چراغ قرمز عبور می‌کنند، استفاده غیرمجاز از مسیر ویژه اتوبوس، در کنار یک منطقه دریافت شارژ برای ثبت وسایل نقلیه در زمان‌های پیک ترافیک به منظور کاهش ترافیک و در دیگر مناطق.

_________________________________________________________________

آخرین سیستم‌های شناسایی اتوماتیک پلاک خودرو، برای شناسایی سرعت‌های متوسط بکار میروند و نگرانی‌هایی درباره از دست رفتن حریم خصوصی و اعطاء توانایی و قدرت به دولت‌ها برای اعمال و استقرار نظارت بیشتر و متمرکزتر بر حرکت وسایل نقلیه و همچنین به واسطه آن بر مالکان وسایل نقلیه، را نیز افزایش داده است.

انواع سیستم‌های کنترل ترافیک:

  • کنترل مسیرهای ویژه اتوبوس

برخی از دوربین‌های کنترل مسیرهای ویژه اتوبوس از یک سنسور نصب شده در خیابان استفاده می‌کنند، که دوربین تشخیص پلاک خودرو را فعال می‌سازد و این دوربین، شماره وسیله نقلیه را با لیست وسایل نقلیه مورد تائید مقایسه کرده و تصاویر دیگر وسایل نقلیه که در لیست موجود نباشد را ذخیره می‌کند. دیگر سیستم‌ها از یک دوربین نصب شده روی اتوبوس استفاده می‌کنند، برای مثال در لندن، مسیرهای قرمز را که توقف به هر منظور در آن‌ها ممنوع است،‌ ما‌نیتور می‌کند. (به غیر از تاکسی‌ها و دارندگان مجوز پارک برای افراد معلول‌).

  • دوربین کنترل چراغ قرمز

دوربین کنترل چراغ قرمز، یک دوربین کنترل ترافیکی است، که از وسیله نقلیه‌ای که به صورت غیرمجاز از چهار راه عبور کرده، در حالی که چراغ قرمز بوده است، عکس می گیرد. این دوربین، به وسیله عکس‌برداری اتوماتیک از وسایل نقلیه به جریمه نمودن رانندگان متخلف و آن‌هایی که از چراغ‌های راهنمایی تبعیت نمی‌کنند، کمک می‌کند. این سیستم، به طور مداوم سیگنال ترافیکی را مانیتور نموده و دوربین برای شناسایی هرگونه وسیله نقلیه‌ای که بیشتر از حداقل سرعت از پیش تنظیم شده در دستگاه را داشته باشد و در زمان مشخصی بعد از این که سیگنال چراغ راهنما، قرمز شد، وارد چهار راه شود، فعال می‌گردد.

  • اجرای محدودیت سرعت‌

دوربین‌های کنترل سرعت برای مانیتور نمودن، مطابق با محدودیت‌های سرعت استفاده می‌شوند که ممکن است روش‌های‌ لیدار، داپلر ‌‌یا شناسایی اتوماتیک شماره پلاک خودرو را بکار ببرند.

دیگر سیستم‌های کنترلی نیز وجود دارند که مبتنی بر دوربین نمی‌باشند. سیستم‌های دوربین‌دار کنترل سرعت متحرک و یا ثابت که در زمان طی شده توسط وسیله نقلیه سفر بین دو یا تعداد بیشتری از سایت‌های دور از هم را اندازه‌گیری می‌کنند (از چندین صدمتر تا چندین صد کیلومتر‌)، دوربین‌های شناسایی شماره پلاک خودرو نامیده می‌شوند.

این دوربین‌ها زمان حرکت وسیله نقلیه در یک فاصله ثابت را اندازه‌گیری می‌کنند، و سپس سرعت وسیله نقلیه برای مسیر مذکور را محاسبه می‌نماید. از این رو این تکنولوژی از دوربین‌های مادون قرمزی که به یک کامپیوتر متصل هستند، برای خواندن‌ شماره ثبتی وسیله نقلیه و شناسایی آن در همان زمان (بطور هم‌زمان‌) استفاده می‌کند‌؛ بنابراین نام مالک به راحتی استنتاج می‌شود.

  • شناسایی اتوماتیک شماره پلاک وسیله نقلیه

شناسایی اتوماتیک وسیله نقلیه، میتواند برای مقاصدی غیرمرتبط با قوانین کنترلی و اعمال ترافیکی بکار رود. در اصل هر آژانس یا نماینده یا هر فرد که به داده حاصل از دوربین‌های ترا فیکی و یا دوربین‌های نصب شده برای دیگر مقاصد دسترسی داشته باشد، قادر است هرگونه حرکت وسایل نقلیه را برای هر منظور و یا هدفی ردیابی نماید.

سیستم پلاکخوان پلیس انگلیس، تمام وسایل نقلیه عبوری از نقاط ویژه و خاصی را در شبکه خیابان ملی، ذخیره می‌نماید، این امر به آنها اجازه نفوذ به منظور ردیابی حرکتهای وسایل نقلیه و افراد، در سطح کشور را می‌دهد.

در اروپا یک زندانی ۸۰ ساله به نام جان کتس و دختر ش لیندا بدون انجام هیچ گونه جرمی‌، در حالی که در لندن در حال رانندگی بودند، توسط پلیس شهر لندن متوقف شدند. کشور انگلیس، وسایل نقلیه خود را بر اساس بخش ۴۴ از قانون ۲۰۰۰ تروریست، مورد بازرسی و جستجو قرار می‌داد و اگر افراد از پاسخ دادن به سوالات آن‌ها اجتناب می‌کردند، آن‌ها را تهدید به دستگیری می‌نمودند. بعد از این که آن‌ها بطور رسمی شکایت کردند، مشخص شد که، هنگامی که تصویر ماشین آن‌ها به وسیله دوربین‌های‌ مداربسته پلاک‌خوان کنار خیابان، گرفته شده است، به علت اینکه آن‌ها نزدیک تظاهراتی در برایتون دیده شده بودند، تصویر مذکور در پایگاه اطلاعاتی کامپیوتر ملی پلیس بعنوان مورد مهم و حساس علامت خورده بود؛ بنابراین آن‌ها را متوقف نموده‌اند. منتقدان به این نکته اشاره داشتند که‌ جان کتس، بدون هیچ‌گو‌نه جرمی مظنون شناخته شده است، با این وجود، زیر ساخت نظارتی گسترده ‌و پیچیده انگلیس، به آن‌ها اجازه می‌دهد که بر اساس‌ ارتباط و وابستگی آن‌ها‌ را مورد هدف قرار دهد.

دیگر سیستم‌ها‌:

  • دوربین‌های مخصوص گرفتن شارژ اضافی در مواقع پرترافیک، برای شناسایی وسایل نقلیه کنار محیط پرداخت، در صورتی که مبلغ و هزینه مورد نظر و مناسب پرداخت نگردد.
  • دوربین‌های مسیر مربوط به وسایل نقلیه رزرو شده، به منظور شناسایی وسایل نقلیه‌ای که در ملزومات تردد تخلف می‌کنند.
  • دوربین‌های محل تقاطع دو خط راه‌آهن به منظور شناسایی وسایل نقلیه‌ای که از تقاطع راه‌آهن، عبور کرده‌اند.
  • دوربین‌های آلودگی صوتی که مدارک مربوط به وسایل نقلیه سنگین، که قوانین صوتی مربوطه را، به وسیله استفاده از ترمز موتور (افرایش اندازه لوله اگزوز‌)، زیر پا گذاشته‌اند، ثبت می‌نماید.
  • دوربین‌های پارکینگ که استشهاد لازم برای وسایل نقلیه‌ای که به طور غیرقانونی، پارک نموده‌اند را صادر می‌سازد.
  • دوربین‌های باجه عوارضی به منظور شناسایی وسایل نقلیه‌ای که بدون پرداخت عوارض، از باجه عوارضی، عبور می‌کنند.
  • دوربین‌های کنترل دور زدن در چهارراه‌هایی که دور زدن و یا گردش به سمت خاصی در موقع قرمز بودن چراغ، ممنوع می‌باشد. این نوع دوربین، اغلب در شهرها یا مناطق پرجمعیت، بکار می‌رود.
  • سیستم اتوماتیک شناسایی شماره پلاک وسیله نقلیه، برای چند منظور می‌تواند استفاده شود، که شامل شناسایی وسایل نقلیه‌ای که مالیات خود را پرداخت نکرده‌اند و یا بیمه ندارند، ماشین‌های دزدیده شده، و نظارت بالقوه و انبوه بر ماشین سواران، می‌باشد.

سیستم‌های دوربین ثابت، می‌توانند در جعبه‌ها یا دکل‌های کنار خیابان نصب شوند و یا به جرثقیل، پل و یا پل عابر روی خیابان، متصل گردند و این دوربین‌ها همچنین می‌توانند در سطل‌های زباله نیز به طور مخفی، نصب گردند.

دوربین‌های کنترل سرعت متحرک، ممکن است، توسط دست نگه داشته شوند، یا روی سه پایه و یا روی ماشین نصب شده باشند. در سیستم‌هایی که روی ماشین نصب شده‌اند، تجهیزات شناسایی و دوربین‌ها می‌توانند روی خود وسیله نقلیه نصب شوند یا بطور ساده روی سه پایه در کنار وسیله نقلیه نصب شده و در خارج از پنجره و یا در مستقر شده باشد.

اگر دوربین بطور ثابت به وسیله نقلیه وصل شده باشد، لزومی ندارد که وسیله نقلیه اجرایی در یک جا، مستقر باشد و می‌تواند در جهت و یا خلاف جهت جریان ترافیکی، حرکت نماید.

در مورد دوم، یعنی حرکت در خلاف جهت ترافیک، بسته به جهت حرکت، سرعت نسبی وسیله نقلیه مورد نظر نیز می‌تواند با سرعت خود ماشین اجرایی جمع و یا از آن کم شود، تا سرعت واقعی خود را بدست آورد. سرعت‌سنج وسیله نقلیه‌ای که دوربین روی آن سوار است، باید با دقت تنظیم شده باشد.

تعدادی از سیستم‌های شناسایی شماره پلاک خودرو می‌توانند از وسایل نقلیه استفاده نمایند.

مسائل قانونی

برخی از مسائل قانونی وجود دارند که به عنوان نتایج مربوط به قوانین محلی و فرآیندهای استفاده شده، به وسیله عوامل اجرایی حاصل می‌شوند. مشکلات قانونی مختلف حاصل از این قبیل دوربین‌ها و قوانین عبارتند از چگونگی قرار گرفتن دوربین‌ها در مکان‌های مختلف و این که چه نوع مدارکی برای بازپرسی و تعقیب قانونی یک راننده لازم است که در سیستم‌های قانونی مختلف، به طور قابل ملاحظه‌ای متفاوت است.

یکی از مسائل عبارت است از، تضاد منافع ذاتی (با‌لقوه‌)، هنگا‌می که کمیسیون (پورسانت‌) یک پیمانکار خصوصی، بر اساس مبلغ جریمه در نظر گرفته شده، پرداخت می‌گردد، بنابراین این امر قادر به ایجاد مشکل خواهد بود. تصاویر حاصل از دوربین چراغ قرمز سن‌دیگو، به عنوان مدرک در دادگاه در سپتامبر ۲۰۰۱، از نظر قانونی، غیر قابل استناد حکم شد. قاضی گفت که‌ “‌کمبود نور کلی‌” و “‌روش متراکم‌سازی (فشرده‌سازی‌) تصویر‌”، باعث شده که مدارک حاصل از دوربین‌ها غیر قابل اعتماد و اطمینان شده و بنابراین این مدارک پذیرفته نمی‌شوند.

برخی از ایالات آمریکا و استان‌های کانادا، مانند آلبرتا ، الزامات قانونی خاص خود را اجرا می‌کنند. این قوانین بدین صورت است که مالک ثبت شده وسیله نقلیه، باید این قبیل جرائم را بپردازند، صرف‌نظر از این که در زمان تخلف، او در حال رانندگی بوده است یا نه. با این وجود‌، آن‌ها، مالک را در صورتی از این الزام قانونی، رها می‌سازند که او فرم شناسایی راننده واقعی را امضا ء کند و آن فرد، جریمه مربوطه را بپردازد.

نظارت

پلیس و دولت متهم به مانیتور نمودن خیابانهای عمومی و همچنین “افزایش درآمد” با بکارگیری دوربین‌ها در مسیرهای فریبنده به منظور افزایش درآمد دولت به جای بهبود امنیت خیابان‌ها، شدند.

امنیت ، درآمد نیست‌.

  • در سال ۲۰۱۰، یک مبارزه انتخاباتی در مقابل دوربین‌های کنترل سرعت در خیابان‌های دو طرفه در کشور انگلیس، برقرار شد. در منطقه مذکور، حدود ۱ / ۳ میلیون پوند، جریمه در هر سال از سال ۱۹۹۹ صادر شده بود. در آغاز، درخواست آزادی اطلاعات، مورد قبول واقع نشد و اطلاعات مربوطه تنها وقتی یک درخواست مربوط به نماینده عالی رتبه دولت بود، ارائه می‌گردید.
  • در ماه می سال ۲۰۱۰، حکومت ائتلافی جدید گفت : “تلاش و جنگ ۱۳ ساله ماشین سواران، پایان یافت و حکومت جدید، متعهد می‌شود که برای دوربین‌های سرعت از اموال عمومی استفاده ننمایند.‌” در جولای، وزیر امنیت خیابان‌ها، بودجه دولتی امنیت خیابان‌ها را در سال جاری برای شهرداری‌های محلی از ۹۵ میلیون پوند به ۵۷ میلیون پوند کاهش داده و اعلام داشت که شهرداری‌های محلی، برای مدت‌های طولانی، بسیار شدید به دوربین‌های امنیتی تکیه کرده بودند و او خوشحال بود که برخی از بخش‌ها، (شهرداری‌ها‌‌)، در حال حاضر، روی معیارهای امنیتی خیابان‌ها، تمرکز کرده‌اند. تخمین زده می‌شود که کمبود بودجه‌ای حدود ۴۰ پوند، که از طرف خزانه به عنوان بودجه مربوط به امنیت خیابان‌ها توزیع می‌شود، از طریق جریمه‌های انجام شده در سال جاری،‌ جبرا ن می‌گردد. دورسِت[i] و اسِس[ii]، برنامه و طرح‌ها‌یی برای مرور و بررسی فراهم‌سازی و استفاده از دوربین‌ها، به منظور امکان احتمال پایان دادن طرح و برنامه، در کشورشان را اعلام کردند و با وجود این دورسِت، به طور قطعی، پشتیبانی خود را برای این طرح تصریح کرد، اگر چه کاهش تعاملات و همکاری‌های مالی، هم‌راستا با کاهش بودجه کمکی دولت می‌باشد. همچنین ۷ کشور، بر نامه‌ها و طرح‌های خود را برای خاموش نمودن قسمتی و یا همه دوربین‌های مذکور را اعلام کردند‌؛ و در این میان، اغلب رئیس پلیس ترا‌فیک کشور‌ها، اخطار دادند که این مساله ممکن است به افزایش زخمی‌ها و مرگ‌ها، منجر شود.‌گلوکسترشایر[iii] ، برنامه و طرح‌های به‌روز نمودن دوربین‌ها را کنسل (متوقف‌) نمود و قراردادهای نگهداری را کنسل کرده و یا کاهش داده است.

عدم شهرت (معایب)

استفاده از دوربین‌ها به وسیله برخی از ماشین سواران و کمپانی‌ها و سازمان‌ها ی اتو‌مبیل‌سازی مورد مخالفت قرار گرفته است. همچنین، ‌به وسیله برگزاری رفراندوم (همه‌پرسی‌)، استفاده از دوربین‌ها در برخی از مکان‌ها، پذیرفته نشده است.

  • اولین سیستم‌های دوربین کنترل سرعت در آمریکا در تکزاس در سال ۱۹۸۶ بود. هیچ یک از طرح‌ها بیشتر از چند ماه طول نکشید و این دوران، قبل از فشار عمومی و اجبار به انهدام و از کار انداختن آن‌ها، می‌باشد.
  • در سال ۱۹۹۱ نیز دوربین‌ها بوسیله نظرخواهی در یک همه‌پرسی در آریزونا پذیرفته نشدند. رای‌دهندگان، اولین گروهی بودند که با تفاوت ۲ به ۱، استفاده از دوربین‌ها را نپذیرفتند. از این‌رو، دوربین‌های کنترل سرعت روی اتوبان‌های منطقه فونیکس ، از سال ۲۰۰۷، نصب شده‌اند.
  • در آلاسکا، نیز استفاده از دوربین در همه‌پرسی ۱۹۹۷ رد شد.
  • در سال ۲۰۰۲، ایالت ها‌وایی‌، اعمال محدودیت سرعت برای ماشین‌های باری، به طور آزمایشی اجرا شد؛ اما چند ماه بعد، این طرح را به علت اعتراضات مردم متوقف نمودند.
  • در سال ۲۰۰۵، مجلس ویرجینیا، بررسی مجدد قانون اجرایی دوربین کنترل چراغ قرمز را پس از تحقیق و مطالعات انجام شده روی تاثیر و کارایی آن‌ها نپذیرفت، و در سال ۲۰۰۷ تنها خلاف نظر قبلی خود، اجازه داد ‌که دوربین‌ها در هر شهر با جمعیت بیشتر از ۱۰٫۰۰۰ نفر، نصب شوند.
  • در اوهایو، به وسیله همه‌پرسی سال ۲۰۰۶، دوربین‌ها را نپذیرفتند.

برای اجتناب از شناسایی‌ یا بازپرسی رانندگان، راه‌های زیر وجود دارد:

  • ترمز زدن، قبل از دوربین به منظور اینکه با رعایت حدود سرعت تعیین شده، از مقابل سنسور مربوط به دوربین عبور کنید‌؛ اگر چه این موضوع ممکن است باعث تصادف گردد.
  • استفاده از سیستم‌های ناوبری جی.‌پی.‌اس که در بردارنده دیتابیس مکان‌های دوربین‌های شناخته شده می‌باشند، به منظور اینکه قبل از رسیدن به دوربین‌های مذکور، آلارم دهند. این قبیل دیتا‌بیس‌ها در برخی موارد در زمان‌های واقعی ممکن است یه روز گردند. استفاده از وسایل جی.‌پی.‌اس برای مکان‌یابی دوربین‌های سرعت، در برخی از محاکم قضایی، غیرقانونی می‌باشد.
  • نصب آشکارساز لیزر پسیو (غیر فعال‌) یا آشکارساز رادار که وقتی که سرعت وسیله نقلیه، تحت مانیتور قرار می‌گیرد، به راننده آلارم می‌دهد. استفاده از این گونه وسایل ممکن است، در برخی از محاکم قضایی، غیر قانونی باشد.
  • نصب سیستم‌های مسدود کننده لیزر فعال یا مسدود کننده رادار فعال، که به طور فعال سیگنال‌هایی را منتقل می‌کند که با سیگنال‌های دستگاه اندازه‌گیری تداخل دارند. این وسایل در اغلب محاکم قضایی، غیرقانونی می‌باشند.
  • به وسیله حذف، تحریف، مبهم نمودن یا تغییر دادن پلاک وسیله نقلیه، می‌توان از شناسایی آن جلو‌گیری نمود. دست بردن در شماره پلاک وسیله نقلیه در بسیاری از محاکم قضایی، غیرقانونی است.
  • در آگوست سال ۲۰۱۰، گزارش داده شد: یک راننده سوئدی که به سرعت رانندگی می‌کرد‌ه است، از راه‌های جلوگیری از شناسایی برای مدل‌های قدیمی دوربین‌های کنترل سرعت، استفاده کرده بود، اما به وسیله مدل‌های جدید دوربین‌ها، شناسایی شده و با سرعت ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت، حرکت می‌کرده است. که در نتیجه بیشترین جریمه سرعت دنیا را در آن تاریخ گرفته است.
  • در گذشته، به وسیله تغییر مسیر و یا تغییر خطوط عبوری، امکان اجتناب از شناسایی توسط دوربین‌ها وجود داشت. بعد از ۲۰۱۱، نوع دوربین‌ها بصورت بهبود یافته‌تری می‌باشند و قادر به شناسایی و کنترل چندین لاین (مسیر‌) می‌باشند.

مفهوم دوربین کنترل سرعت، می‌تواند حداقل به سال ۱۹۰۵ برگردد؛ مکانیک‌های مشهور، درباره حق امتیاز برای “دوربین ضبط زمان برای به دام انداختن وسایل نقلیه”، گزارش می‌دهند؛ که اپراتور را قادر می‌سازد، که تصاویری به همراه بازه‌های زمانی وسیله نقلیه در حال حرکت را از نقطه شروع تا پایان بخش تحت نظر در خیابان ثبت کند. ثبت بازه‌های زمانی باعث می‌شوند که سرعت مورد نظر محاسبه شود و تصویر گرفته شده، شناسایی راننده را مقدور می‌سازد.

کمپانی داچ ، که در سال ۱۹۵۸ به وسیله موریس راننده رالی تا سیس شد، گَتسونیدز[iv] را تولید کرد. او امیدوار بود که مانیتور بهتری برای متوسط سرعت در مسیر مسابقه داشته باشد و این وسیله را به منظور بهبود زمان‌های پیچیدن و چرخش در مسیر، اختراع کرد. پس از مدتی، این کمپانی، این گونه وسایل و تجهیزات را به عنوان ابزار اجرایی کنترل سرعت پلیس، تولید کرد. اولین سیستم‌ها، در اواخر دهه ۱۹۶۰ معرفی شدند که از دوربین‌های فیلم‌برداری برای گرفتن تصاویر استفاده می‌کردند. همچنین او، اولین دوربین کنترل چراغ قرمز را در سال ۱۹۶۵، معرفی کرد، اولین رادار مورد استفاده در ترافیک خیابانی نیز در سال ۱۹۷۱ و اولین دوربین کنترل سرعت متحرک نیز در سال ۱۹۸۲، معرفی گردید.

از اواخر دهه ۱۹۹۰، معرفی دوربین‌های دیجیتال آغاز شد. دوربین‌های دیجیتالی به وسیله ارتباطات شبکه‌ای، برای انتقال تصاویر بطور اتوماتیک به یک مکان پردازش مرکزی، مناسب بودند؛ بنابراین مزایای بسیاری بر دوربین‌های فیلم برداری سرعت، در صدور جرائم، نگهداری و مانیتورینگ اجرایی (عملیاتی‌) داشتند.

با این وجود، سیستم‌های مبتنی بر فیلم، ممکن است کیفیت تصویر بسیار برتری را در شرایط نوری متفاوت و مختلف موجود در خیابان‌ها، فراهم سازند و به وسیله دادگاه‌ها در برخی از محاکم قضایی مورد نیاز می‌باشند.

سیستم‌های جدید مبتنی بر فیلم، همچنان فروخته می‌شوند، اما تصاویر دیجیتالی، قابلیت تطبیق‌پذیری بسیار بیشتر و نگهداری کمتر را فراهم می‌سازند و اکنون به وسیله نمایندگان اجرای قانون بسیار مشهورتر و معروف‌تر می‌باشند.

i] Dorset]

ii] Essex]

iii] Gloucestershire]

iv] Gatsonides]

پیشنهاد برای مطالعه:

Warning Over UKs Use Of Surveillance Technology

دوربین‌های ایمنی جاده‌ای

هر ساله آمار بالای تصادفات، نه در ایران بلکه در اغلب کشورها حکایت از تخلف …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *