چهارشنبه , ۴ بهمن ۱۳۹۶
خانه / مقالات / مقالات کنترل دسترسی / آیا در آینده دستگاههای خودپرداز به سیستم شناسایی بیومتریک مجهز خواهند شد؟
ogaki

آیا در آینده دستگاههای خودپرداز به سیستم شناسایی بیومتریک مجهز خواهند شد؟

مسأله دستگاه­های کارت‌خوان، یکی از مخاطرات اساسی بانک­ها و مؤسسات مالی به شمار می‌رود. انتظار می‌رفت که عرضه کارت­های هوشمند با تراشه‌های تعبیه شده در آنها، روشی ایمن‌تر برای حفاظت از اطلاعات باشد؛ اما از آنجا که در بسیاری از موارد کارت­ها دارای خطوط مغناطیسی هستند، در مکان­هایی که نیاز به تراشه­های هوشمند نیست امکان سرقت اطلاعات توسط باندهای خلافکار از طریق همین خطوط مغناطیسی وجود دارد. نیازی که در این میان احساس می‌شود تجهیز دستگاه‌های خودپرداز به سیستم‌های شناسایی بیومتریک است. اینکه آیا استفاده از این سیستم‌ها در آینده با اقبال روبرو شود یا خیر موضوع مورد بررسی در این مقاله است.

سیستم‌های نوین شناسایی بیومتریک

راهکار سیستم­های بیومتریک، سطح امنیتی دیگری در اختیار ما قرار می­دهد که کپی کردن یا سرقت اطلاعات در آن ممکن نیست و از خطری که بانک­ها به صورت بالقوه با آن مواجه هستند، می‌کاهد. سامانه­ شناسایی بیومتریک تاکنون در کارت­های شناسایی، در عبور از مرزها و در زمینه مدیریت نیروی کار (مثلاً در کنترل دسترسی و زمان حضور کارکنان) به کار گرفته شده، اما تنها این اواخر به عنوان راه حلی موثر در مورد دستگاه‌های خودپرداز مطرح گردیده است.

محمد مراد، معاونت فروش جهانی و توسعه تجارت شرکت آیریس آی‌.دی[i] می‌گوید: “شناسایی از طریق چشم، به سبب سرعت و دقت آن، همواره روشی مناسب برای تأیید هویت بوده است. با این حال، همیشه مسائل اقتصادی، اندازه تجهیزات و هزینه­ها مواردی بوده­اند که از به کارگیری آن در دستگاه­های خودپرداز جلوگیری کرده است. اما در سال­های اخیر، مشکلات مربوط به ساخت دستگاه از نظر تکنولوژیکی و اقتصادی حل شده است. ما نمونه‌های آزمایشی خود را در کره، خاورمیانه و جاهای دیگر به کار گرفته‌ایم و تاکنون پیشرفت مثبتی داشته‌ایم.”

مراد توضیح می‌دهد که دستگاه شناسایی چشمی (از طریق عنبیه) به جهت فضای کمی که اشغال می‌کند به خوبی قابل تعبیه در خودپرداز‌ها بوده و به این ترتیب، زمان تراکنش­های مربوط به دستیابی به پایگاه داده و تأیید هویت بسیار سریع خواهد بود. به علاوه، این نوع شناسایی به صورت گمنام انجام می‌گیرد. تصویر عنبیه به صورت یک رشته صفر و یک ترجمه شده و با الگوهای مشابه ذخیره شده در پایگاه داده مقایسه می‌شود. تا آنجا که به ساختار مربوط است، شناسایی هویت از طریق چشم را می‌توان به چندین شیوه انجام داد؛ برای این کار می‌توان از یک پایگاه داده مرکزی یا از گواهینامه‌های ذخیره شده روی تلفن یا کارت هوشمند افراد استفاده کرد (به کمک سیستم اِن.‌اف.‌سی[ii] گوشی­ها).

 

شناسایی بیومتریک احتمالاً به حذف استفاده از کارت منجر نخواهد شد. استانداردسازی روش­های بیومتریک در بانک­ها بسیار پیچیده و زمان‌بر خواهد بود و به نظر می‌رسد که افراد در بانک خودشان از روش­های بیومتریک استفاده ‌کنند اما احتمالاً برای دسترسی به خودپردازهای خارج از شبکه بانکی خود همچنان از پین کد و کارت استفاده خواهند کرد.

هنوز راه زیادی تا کاربرد وسیع روش­های بیومتریک در خودپردازها باقی مانده است، اما نمونه‌های آزمایشی شرکت آیریس آی دی و سایر شرکت­ها، به تدریج این مسأله را به واقعیت پیوند خواهند داد.

به گفته آقای مراد، مؤسسات مالی بسیار محافظه کار هستند و تغییر تکنولوژی در آنها سهل و ساده نیست. در نتیجه پیشرفت کار کند است اما نشانه‌های مثبتی دیده می‌شود. در ابتدای کار، بیشتر مؤسسات مالی از شناسه­گر بیومتریک همراه با کارت­های خودپرداز و شماره رمز برای دسترسی به تراکنش­های مالی استفاده خواهند کرد. اما با گذشت زمان، روشهای بیومتریک، مانند روش مبتنی بر شناسایی عنبیه چشم، احتمالاً نیاز به رمز را از بین خواهند برد.

چشم‌انداز

کارت­های بانکی برای امنیت بیشتر از خطوط مغناطیسی به تراشه‌ها متوسل شدند و احتمالاً در مرحله بعد به سمت شناسایی از طریق عنبیه چشم یا اثر انگشت افراد خواهند رفت. استفاده از روش­های شناسایی بیومتریک در خودپردازها، دورنمایی جالب برای غلبه بر مشکلاتی مثل کلاهبرداری و خوانش کارت­ها توسط دیگران است. روش‌های بیومتریک می‌توانند امکان شناسایی چندعاملی را فراهم کرده، سطح امنیتی را بالا برده و خطر سرقت هویت را به میزان زیادی کاهش دهند. اما این تنها یک قدم در رقابت همیشگی میان بانک­ها و تبهکاران است و تبهکاران بدون شک تلاش می‌کنند راهی برای غلبه بر این مشکل پیدا کنند. مشاهده و بررسی راه حل­هایی که صنعت بانکداری در آینده اتخاذ خواهد کرد قطعا جالب خواهد بود.

i Iris ID

ii Near Field Communication

مسأله دستگاه­های کارت‌خوان، یکی از مخاطرات اساسی بانک­ها و مؤسسات مالی به شمار می‌رود. انتظار می‌رفت که عرضه کارت­های هوشمند با تراشه‌های تعبیه شده در آنها، روشی ایمن‌تر برای حفاظت از اطلاعات باشد؛ اما از آنجا که در بسیاری از موارد کارت­ها دارای خطوط مغناطیسی هستند، در مکان­هایی که نیاز به تراشه­های هوشمند نیست امکان سرقت اطلاعات توسط باندهای خلافکار از طریق همین خطوط مغناطیسی وجود دارد. نیازی که در این میان احساس می‌شود تجهیز دستگاه‌های خودپرداز به سیستم‌های شناسایی بیومتریک است. اینکه آیا استفاده از این سیستم‌ها در آینده با اقبال روبرو شود یا خیر موضوع مورد بررسی در…

User Rating: Be the first one !

پیشنهاد برای مطالعه:

bannerCard

سه اشتباه عمده در یکپارچه سازی ورودی های امنیتی و سیستم های کنترل دسترسی

یکپارچه ­سازی ورودی‌های امنیتی و سیستم‌های کنترل دسترسی، حوزه­ای تخصصی است و ورود به این …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *